over paarden en losse lippen

kijk, ik gebaar 'paardjes'

voordeel is wel dar de glimlach weer groter kan

Onze Wu heeft weer 1 of ander virus te pakken en huilt de hele dag. Heel zielig en om gek van te worden. Hier even een foto zonder pleister. Wij vinden hem natuurlijk nog steeds prachtig, maar hier zie wel hoe zonde het is dat zijn rechterkant van zijn lipje weer is open gegaan. (het blauwe draadje verbindt nog een spier, voor wie van details houdt...) En met handen gebaart hij hier het woord paardjes. Waarom in bad zou je denken, wij denken dat ook. (zat geen paard in bad ofzo)

Appelbergen

Soms moet je gewoon op een doordeweekse dag een beetje vakantie gaan vieren. En geniet ik intens van mijn 3 mannen :-) (sorry, Jeppe, ik bedoel 4 mannen...)

Chunnie

3 jaar geleden werden we gebeld met de vraag of we ouders wilden worden van dit mooie mannetje. En sindsdien hebben we nooit meer een saaie dag gehad! Blij met onze Chun Feng Jonathan

Benjamin

Onze kanjer. Heel wat meer ontspannen en vrolijker. Hij heeft al 2 nachten geslapen en heeft duidelijk geen pijn meer. Hopelijk gaat dit zo door! Morgen weer naar t ziekenhuis...

Voetbal

Chun verheugde zich de hele dag al op het voetbal kijken. An verheugde zich vooral op het feit dat de televisie aan mocht en dat ze chips kregen. Wu volgde het spel ook (en genoot van het heen en weer lopen op de bank). En Bart dacht heimelijk terug aan de tijd dat hij nog zonder kinderen voetbal kon kijken....Gelukkig is de volgende wedstrijd 's avonds laat, ligt het kroost op bed :-))

een zaterdag

Vandaag had An generale repetitie in Assen van ballet. Hij heeft weer heerlijk gedanst en goed zijn best gedaan tussen al het vrouwvolk (met de ontplofte kuikens aan...!). Daarna even lekker de stad in en bij de V & D geluncht. Gezellig hoor! Over 2 weken de uitvoering!

Rust!

Je weet nooit waar het aan ligt, maar ineens pakt Wu zijn rust. Vannacht de hele nacht doorgeslapen en in zijn eigen bed! En vanmiddag ook al weer drie uur slaap. Eindelijk hebben wij dus ook een nacht doorgeslapen! Wat kan je blij zijn van dat soort basisdingen. Maar om nou te zeggen dat je dan lekker fit bent. Op de een of andere manier slaat de vermoeidheid dan pas echt toe. Man wat zijn we brak!

Dag verder

Weinig nieuws te melden. Wu wordt wat vrolijker. Huilt overdag veel minder. Helaas snachts nog wel wakker en schreeuwen. Ina heeft zijn lipje mooi schoongemaakt, dat werd door Wu niet gewaardeerd (Ina werd niet uitgezwaaid) maar door ons wel, en ook beter voor het genezen. Nu lekker weekend en met z'n allen thuis.

arme hond

enge clown

wu vindt hem wel leuk :-)

MRSA

Hoera! Na 5 jaar zijn wij MRSA vrij verklaard! Dat wordt heel wat makkelijker in het ziekenhuis!

.

lachen en springen

Hij doet af en toe weer iets geks, en kijk, zelfs een lachje. Maar slapen, ho maar. En dwangmatig...tja. Onze Wu heeft het nog steeds niet makkelijk, maar een beetje beter gaat t wel. Alleen die nachten. Vreselijk. An is helemaal in de ban van het touwtje springen. Heel leuk!

dag zoveel

Vandaag niet naar het ziekenhuis geweest :-) Ons patientje is overdag wat vrolijker. Eet en drinkt en speelt een beetje. Snachts helaas nog niet goed. Dus we draaien nog steeds diensten. Hopelijk snel weer beter.

Verzorging

Er wordt goed voor ons gezorgd. Kinderen worden van school gehaald, Chun mag spelen en eten bij Luuk (en ik kan even slapen), Tineke maakt het avondeten, An gaat met Wang naar zwemles...en ga nog maar even door. Heel fijn zo'n warm nest. Bedankt allemaal, we maken er graag gebruik van .

Voor ons toppertje Chun

Deze is voor Chun. Onze druktemaker die het deze weken zeer moeilijk heeft met zijn zieke broertje:

Over houtlijm...

Het is niet leuk om steeds over hetzelfde te beginnen maar wel de realiteit op dit moment. Terwijl Chun met koorts door zijn bed stuiterde, ging bij Wu zijn rechterkant van zijn lip weer open. Wat we al vreesden na het bloedbad van gisteren. Waardeloos. (Wu vond t zelf niet erg dat hij weer meer ruimte had) Dus...weer naar het ziekenhuis. Deze keer eindelijk de arts die hem geopereerd had erbij. En ja, open. Gelukkig zit de linkerkant nog vast. Door Wu's snot zijn de hechtingen los gaan laten, diezelfde samenloop van omstandigheden als afgelopen zaterdag. En natuurlijk was het een brede schisis en was dit een risico. Maarja, dat het dan ook gebeurt is wel heel jammer. (en dat wij herhaaldelijk hebben gevraagd om nwe pleisters om deze reden, maar dat vond niemand nodig, is dan wel een groot geval van jammer.) De arts wil het maandag proberen te lijmen, maar door de hoeveelheid snot en tranen was dat nu niet te doen. (wel even een stom misverstand erbij...onze arts is een duitser of oostenrijker en vertelde mij dat hij het met huidlijm wilde gaan lijmen. door zijn accent verstond ik houtlijm...dus ik echt zo: houtlijm? en toen snapte ik hem pas.. echt heel blond....) Maargoed, nu een snor, die ons zeer bekend voorkomt, en die mag de huid nu verder oprekken. Hopelijk niet alles voor niks geweest. Later weer verder. (dit lijkt alsof we een half uurtje in het ziekenhuis geweest zijn, helaas was dit weer een hele ochtend...arme Wu)

Herinnert u zich deze nog, nog , nog?

Zoek de verschillen! Het kwam ons zeer bekend voor :-)

Wu juni 2012

An juni 2007

dagje heel veel dokters

Het was een barre nacht. Mooie begin zin voor een winterboek, helaas was dit hoe het bij ons ging. Wu huilen,huilen,huilen. Een koortsige Chun boven ('jullie horen me niet'), en een rookalarm wat elke 15 sec afging. Ja echt. Dat was de nacht. Dus geen oog dicht gedaan. Vanochtend hadden we een controle afspraak bij kaak en plastisch chirurg. Aangezien Wu niet zo best draaide, slecht sliep en droge luiers had was het voor de artsen een reden om de kinderarts in te schakelen en die stelde een opname voor. Daar was ik het niet mee eens. Ik geef toe dat het niet goed gaat met het mannetje maar een opname zou daar, behalve dat hij vocht zou krijgen, niks aan verbeteren. Sterker nog het zou wederom traumatisch voor hem worden. Wu is helemaal door de molen gegaan (in 1 week een kilo afgevallen), nog steeds een virusje met beetje koorts en veel snot. Nouja, om een lang verhaal kort te houden, na ook nog de KNO arts gezien te hebben mochten we naar huis, mits we direct aan de bel trekken als t slechter gaat. En woensdag weer contact met de kinderarts. We waren rond 14u weer thuis. Pleister was vannacht van Wu's neus gegaan en arts wilde geen nieuwe plakken aangezien zijn wangetjes al geïrriteerd waren. Waar we zo bang voor waren gebeurde vanmiddag: Wu schuurt een klein beetje langs mijn broek en zijn lip begint te bloeden. Niet een beetje, echt heel veel. Om ook dat verhaal kort te houden: het lipje is weer een klein beetje los gegaan..maar is nu niks aan te doen. Dus weer contact met de plastisch chirurg gehad...blablabla etc etc etc. We zijn moe en willen nu slapen....hopelijk een goede nacht. (maar zowel Chun als Wu zijn alweer aan t spoken, alleen de rookmelder kan niet afgaan die is met bruut geweld van het plafond getrokken :-))

zondag

Vandaag had Angkan zijn eerste springwedstrijd op de manege. Ze mochten verkleed komen, en An verheugde zich al dagen om als prinses op t peerd te klimmen. Zo gezegd zo gedaan, ook nog wat vlechten voor Wodan en ze waren er klaar voor. Meneer sleepte een 3e prijs binnen Niet slecht, geen strafpunten. (hij werd natuurlijk wel geholpen met het parcours, hij was de jongste).

Ook Wu was mee, even wat anders om te kijken. We hebben een veel betere nacht gehad en hij zoekt weer meer contact. Hopelijk hebben we de piek gehad. Maar we durven niet te hard te juichen. Morgenochtend weer naar het ziekenhuis. Nu zijn de mannen uit spelen, en pakken wij (hopelijk) even onze rust. Wu slaapt voor t eerst weer in zijn bed.

samenloop van omstandigheden...

bij je grote broer in bed helpt wel een beetje. maar lang niet alles. een zeer roerige nacht achter de rug met een veel huilende wu. vanochtend weer naar t ziekenhuis waar ze het een "samenloop van omstandigheden" noemen. Hij heeft er een virale infectie bij. Zielig dus en zolang er geen koorts is geen anti biotica. Dus niks aan te doen. hopelijk heel snel voorbij, want dit sloopt ons allemaal.

an neemt ons waar

mijn oor doet ook nog zeer

stand van zaken

een klein beetje spelen en een klein beetje slapen. sinds we meer pijnstilling geven gaat het wat beter. zolang er niet teveel onverwachts gebeurt en er niets van hem gevraagd wordt. Chun heeft vanmiddag Opa even geholpen met takken sjouwen en An is even naar de audicien en vioolles geweest. Zo gaat er weer een dagje om. En hopelijk ook weer een nacht met slaap. Wordt vervolgd...

Ietsje beter

Gisteravond zaten we er helemaal doorheen. Wu had de hele dag gehuild of apathisch voor zich uit gegeten en bijna niets gedronken. Om half negen was hij al weer klaar wakker en totaal in paniek en echt niet omdat hij Martijn zag. We stonden al bijna op het punt om weer naar het ziekenhuis te gaan want vooral niet drinken is natuurlijk niet goed. Uiteindelijk bedaarde hij en ging er zelfs nog melk in (het is net een lammetje aan de spuit). Rian zocht de muziekkamer weer op en ik had eerste dienst. Hij was nog steeds veel wakker maar duidelijk rustiger en heeft niet meer gehuild. Ook ging er nog een aantal keer melk met pap in. Vanochtend mocht ik nog wat uurtjes op de muziekkamer pakken en heeft Wu vooral de wereld om zich hen bekeken vanuit de kinderstoel en de kar. Uiteindelijk gaat er via de spuit vla en soep in en merk ik weer hoe blij je van dat soort dingen kan worden. Hopelijk hebben we de weg omhoog nu wat te pakken. Zou voor An en Chun ook mooi zijn, want we zijn behoorlijk chagrijnig met zijn allen...