Hoera! Chun is jarig! En hoe, superblij was hij. Met de kadootjes, de slingers, alle aandacht, het bezoek, het rolschaatsen en de kaart van Juf Koby. Een een echte feestdag die hij goed doorstaan heeft. Helaas was Wu nog steeds ziek en huilde hij veel, maar dat mocht voor Chun de pret niet drukken. Morgen spelen met alle krokodillen en treinen en nieuwe puzzles! (en weer 4 jaar wachten tot de volgende verjaardag :-)))
woensdag 29 februari 2012
Ons schrikkelkind is jarig!
Hoera! Chun is jarig! En hoe, superblij was hij. Met de kadootjes, de slingers, alle aandacht, het bezoek, het rolschaatsen en de kaart van Juf Koby. Een een echte feestdag die hij goed doorstaan heeft. Helaas was Wu nog steeds ziek en huilde hij veel, maar dat mocht voor Chun de pret niet drukken. Morgen spelen met alle krokodillen en treinen en nieuwe puzzles! (en weer 4 jaar wachten tot de volgende verjaardag :-)))
dinsdag 28 februari 2012
Folderfamilie
Vanochtend kregen we een fotograaf op bezoek. We komen in een folder van de BOSK (patientenvereniging van de schisis) Een gezin met schisis kinderen. Kijk, die zijn toch superleuk? We werden aan de lunch gezet en we moesten met de hele familie fietsen (hup zelfde trainingspak aan :-) de mannen namen het er flink van: dubbel belegde boterhammen..en Wu staat over met knalrode wangen en rode oogjes op (kijken of ze dat kunnen fotoshoppen) (oh, en fotoshop mij dan ook direct even :-) Was leuk om een x mee te maken en we zijn benieuwd naar het resultaat!
maandag 27 februari 2012
bezoek uit Delft
Vandaag kwamen Yuwei en Tian en hun ouders op bezoek. De mannen speelden weer verder alsof ze elkaar gisteren nog gezien hebben, helemaal omdat ze een super kado meegenomen hadden: een doos vol met tattoo-maak-spullen. Je kan je voorstellen dat iedereen er aan het eind van de middag versierd uitzag! (incl de ouders :-) Angkan vond het helemaal geweldig, en had geen tijd voor andere dingen! Natuurlijk is er ook nog buiten gespeeld en rol-ge-schaatst en met de hondjes gelopen (hoefde van Angkan niet). Na het chinese eten, gingen de mannen weer terug naar Delft. Het was een gezellige middag. Helaas is Wu ziek. Koorts en spugen. Hopelijk snel weer beter!
zondag 26 februari 2012
zomers dagje!
donderdag 23 februari 2012
Voorjaar in de bol!
dinsdag 21 februari 2012
Chunneman
schoolrijpheidstesten
zondag 19 februari 2012
zaterdag 18 februari 2012
Kinderfeestje Angkan
Vandaag is mijn kinderfeestje aan de beurt he. Zo werd An wakker vandaag. Ja, An, nog steeds feest! Eerst even paardrijden (waar onze dappere ruiter nog van het paard viel :-( kwam zijn visite! Hij was superblij met iedereen. Er werd gezellig gespeeld, gekletst, gesnoept en geschilderd. Kortom: een geslaagd feestje. Morgen spelen met al het nieuwe speelgoed!
vrijdag 17 februari 2012
donderdag 16 februari 2012
dinsdag 14 februari 2012
Toveren en dood maken
Angkan en Chun spelen buiten boeven vangen. Vooral voor Chun is dit een geliefde, spannend spelletje. Ja, zegt Chun: dan vang ik de boeven. Ok, zegt An en dan tover ik ze weg. Ja, zegt Chun en dan maak ik ze dood...;-) Verschil tussen onze mannen is best wel groot...de een leeft in een sprookjes wereld en de ander in de harde realiteit :-)
zondag 12 februari 2012
IJspret
Gisteren in mijn eentje 40 km geschaatst op de alde feanen bij Earnewoude. Vanochtend, na eindelijk weer eens een hele nacht doorgeslapen, veel spierpijn maar wel weer zin in schaatsen. Met zijn alle naar Paterswoldse Meer. Angkan wilde heeeel ver (net zo ver als jij gisteren) maar 1 ronde was voor de oudste mannen meer dan genoeg. Rian had het intussen al weer gehad met schaatsen maar heeft er toch maar mooi op gestaan! Angkan kan het echt al heel behoorlijk en kan ook mooi achter de slee hangen. Chun op zijn dubbele ijzers komt niet echt ver en hij moppert snel da hij het koud heeft. En wuyin? ach die zit lekker warm en moedigt ons al schreeuwend aan! Morgen dooi.
vrijdag 10 februari 2012
broers
woensdag 8 februari 2012
Een vos verliest wel zijn haren doch niet zijn streken..
Chun en ik waren ons aan het warm zingen tijdens de wandeling van gisteren, einde van de middag. Daardoor hadden we niet door dat Henk de verkeerde kant op was gelopen. Opeens was hij weg. En heel erg weg. En het werd natuurlijk donker. Dus met hulptroepen aan het zoeken: auto's schenen met groot licht door de weilanden en wij maar lopen, en zoeken. Want roepen heeft geen zin, want Henk is immers doof en bijna blind. Wat een stress. De buren mee, mijn ouders mee en maar zoeken. Twee uur later hoorde ik van de dierenambulance dat hij gevonden was, levend, gelukkig. Hij was door mensen opgevangen (hij liep over midden over de weg, auto's sjezen daar met 80 km...)en zat daar in de schuur te wachten op ons. Gelukkig maar. Allemaal moe en koud. Maar gelukkig was de oude man weer thuis. En wat waren we blij dat er zoveel mensen meehielpen.
Abonneren op:
Posts (Atom)