
Toen wij Angkan bijna 8 jaar geleden kregen, kregen we van het tehuis een mutsje die hij op had toen hij, nu 9 jaar geleden, op een koude winterdag werd gevonden. Een mutsje door zijn china moeder gebreid. Ook zij hield van mutsen met oortjes en oogjes, net als Angkan. Opeens weten we hoe ze eruit ziet, zijn China moeder, net als haar zoon, onze oudste zoon. Zo mooi, zo ver weg, zo dichtbij. Wat mag ze trots zijn, wat zijn wij trots op onze An Gang. En we weten opeens waar hij het talent van heeft.