Over houtlijm...

Het is niet leuk om steeds over hetzelfde te beginnen maar wel de realiteit op dit moment. Terwijl Chun met koorts door zijn bed stuiterde, ging bij Wu zijn rechterkant van zijn lip weer open. Wat we al vreesden na het bloedbad van gisteren. Waardeloos. (Wu vond t zelf niet erg dat hij weer meer ruimte had) Dus...weer naar het ziekenhuis. Deze keer eindelijk de arts die hem geopereerd had erbij. En ja, open. Gelukkig zit de linkerkant nog vast. Door Wu's snot zijn de hechtingen los gaan laten, diezelfde samenloop van omstandigheden als afgelopen zaterdag. En natuurlijk was het een brede schisis en was dit een risico. Maarja, dat het dan ook gebeurt is wel heel jammer. (en dat wij herhaaldelijk hebben gevraagd om nwe pleisters om deze reden, maar dat vond niemand nodig, is dan wel een groot geval van jammer.) De arts wil het maandag proberen te lijmen, maar door de hoeveelheid snot en tranen was dat nu niet te doen. (wel even een stom misverstand erbij...onze arts is een duitser of oostenrijker en vertelde mij dat hij het met huidlijm wilde gaan lijmen. door zijn accent verstond ik houtlijm...dus ik echt zo: houtlijm? en toen snapte ik hem pas.. echt heel blond....) Maargoed, nu een snor, die ons zeer bekend voorkomt, en die mag de huid nu verder oprekken. Hopelijk niet alles voor niks geweest. Later weer verder. (dit lijkt alsof we een half uurtje in het ziekenhuis geweest zijn, helaas was dit weer een hele ochtend...arme Wu)