Voor mijn lieve Chun, voor wie een hectische periode aanbreekt..hopelijk kan hij er ook nog een beetje van genieten..
Zie de maan schijnt door de bomen,
makkers staakt uw wild geraas.
Ook al zou ik willen stoppen,
de prikkels zijn me steeds de baas.
En wie zoet is die krijgt lekkers,
maar dan word ik weer zo druk.
Dan wil ik zingen en veel springen,
en dan gaat er soms iets stuk.
Piet kijkt stiekem door de schoorsteen,
wie er lief is en wie stout.
Ik wil graag de liefste wezen,
maar in december gaat dat fout.
Terwijl iedereen die feesten leuk vindt,
denk ik: was het maar geweest.
Was het vast maar januari,
dan is het voor míj weer feest!
Er is een kindeke geboren op aard,
en dat vieren we met elkaar.
Maar samen doen, dat kan ik niet
en daarom vinden ze mij wat raar.
Al die lichtjes doen pijn in mijn ogen,
de muziek knalt in mijn kop.
Alles glittert, glimmert, schittert,
wanneer houdt dat nu eens op.
Er is geen enkele dag hetzelfde,
mijn structuur is helemaal kwijt.
Juf vindt dat ik moet genieten,
van die rare, vreemde tijd.
Terwijl iedereen de feesten leuk vindt,
denk ik: was het maar geweest.
Was het vast maar januari,
dan is het voor míj weer feest!
Lieve meester en lieve juf,
met jullie hulp ga ik ervoor.
Bedankt voor jullie geduld en begrip,
samen komen we deze tijd wel door.
© Terry van de Beek
Deze tekst verscheen eerder in verkorte vorm in de Kerstuitgave van BalansKids 2011
Ik lees al een hele tijd met jullie mee, maar heb volgens mij nog niet eerder gereageerd.
BeantwoordenVerwijderenNu kon ik het niet laten, want wat een mooie en pakkende tekst.
Ik denk dat het voor veel kinderen van toepassing is en ook al genieten wij hier van al die dagen, ook hier zijn we toch wel weer blij dat het straks weer januari wordt.
Groetjes van Marlou (mama van MaJin 9 jaar en Jibin 4 jaar)
http://oostersekanjers.blogspot.nl