Bomen

Angkan heeft op school de periode Heemkunde. Een vak waar hij erg van geniet. Het gaat deze periode over bomen. En een wandeling in het bos wordt opeens anders. Een eik is de baas van het woud, groot en sterk. Een treurwilg weet alles van zon, maan en sterren en is wat treurig. Een linde is dromerig. Een berk is speels en wiebelig, wat druk. Zo wordt er verteld en bewogen over bomen. (geboomd over bomen) Het gaat nog verder, want elke mens kan zich identificeren met een boom. Zo vertelde An dat hij zelf een Linde is en een Berk. Ik kan dromerig zijn, maar ook speels. Chun is een berk, want die voelt zich vaak druk in zijn hoofd. Wu is een Linde, want kijk: hij kijkt vaak dromerig. Papa is een treurwilg, hij weet veel van de zon, maan en sterren.  Mama is een Eik. Sterk, de baas en jij hebt een harde stem als je boos bent. Aldus An. Leuk om met hem over bomen te bomen, hij verteld nooit zoveel, maar hij ziet de wereld om hem heen graag als een sprookje. Het bomengepraat past daarbij. Ook bij het vioolspelen vergeleek hij het muziekstuk met verschillende bomen. Wat een heerlijk kind, en wat zit hij op zijn plek op de Vrije School.