Uiteindelijk werden we om half drie gehaald voor de uitslaapkamer. Wu was er nog niet maar zodra hij binnen kwam mochten we bij hem. Hij was boos! Na wat tovermiddeltjes werd hij kalmer en heeft hij lekker bij ons op schoot gelegen. Na twee uur mochten we naar zaal en kwam de arts langs. Hij was erg tevreden. Buisjes zijn geplaatst em een heel stuk kaak is anderhalve cm naar achter verplaatst. Met ijzerdraad, lijm en een soort beugel moet alles op zijn plek blijven. Op de vraag of we nog voorzichtig moeten zijn, zei de arts dat hij hem natuurlijk het liefst instructies wilde geven. En soepstengels moesten nog maar even wachten of Wu moest er serieus verslaafd aan zijn. Volgens de kaakchirurg moet het nu een wel stuk makkelijker zijn om de lip te sluiten ( als de plastisch chirurg dat niet kan!) we hebben een erg grappige kaakchirurg...
Wu heeft intussen goed gedronken en al een bak vla op en als hij koortsvrij blijft mogen we morgen al naar huis!
Wu baalt nog het meest van het infuus in zijn hand want daardoor in hij zijn duim niet in zijn mond krijgen. Zijn manier om zichzelf te kalmeren met twee duimen in zijn mond en een vinger over zijn neus lukt nu niet. Hij is echt twee uur heel boos geweest en net toen hij sliep (met klassieke muziek uit de iPhone, hij kan nu immers weer horen) komt er nog even een vrolijke co assistente kijken en is mijnheer weer wakker en boos. Zucht. Gelukkig lijkt hij de strijd nu echt op te geven. Kan papa zo voetbal kijken...Helaas zonder chips en bier.
Gelukkig dat het achter de rug is. Wist niet dat er eerst aan de kaak geopereerd ging worden. Best heftig en arme Wu. Sterkte en vooral beterschap.
BeantwoordenVerwijderenGroetjes,
Jolanda.