samenloop van omstandigheden...

bij je grote broer in bed helpt wel een beetje. maar lang niet alles. een zeer roerige nacht achter de rug met een veel huilende wu. vanochtend weer naar t ziekenhuis waar ze het een "samenloop van omstandigheden" noemen. Hij heeft er een virale infectie bij. Zielig dus en zolang er geen koorts is geen anti biotica. Dus niks aan te doen. hopelijk heel snel voorbij, want dit sloopt ons allemaal.

an neemt ons waar

mijn oor doet ook nog zeer

stand van zaken

een klein beetje spelen en een klein beetje slapen. sinds we meer pijnstilling geven gaat het wat beter. zolang er niet teveel onverwachts gebeurt en er niets van hem gevraagd wordt. Chun heeft vanmiddag Opa even geholpen met takken sjouwen en An is even naar de audicien en vioolles geweest. Zo gaat er weer een dagje om. En hopelijk ook weer een nacht met slaap. Wordt vervolgd...

Ietsje beter

Gisteravond zaten we er helemaal doorheen. Wu had de hele dag gehuild of apathisch voor zich uit gegeten en bijna niets gedronken. Om half negen was hij al weer klaar wakker en totaal in paniek en echt niet omdat hij Martijn zag. We stonden al bijna op het punt om weer naar het ziekenhuis te gaan want vooral niet drinken is natuurlijk niet goed. Uiteindelijk bedaarde hij en ging er zelfs nog melk in (het is net een lammetje aan de spuit). Rian zocht de muziekkamer weer op en ik had eerste dienst. Hij was nog steeds veel wakker maar duidelijk rustiger en heeft niet meer gehuild. Ook ging er nog een aantal keer melk met pap in. Vanochtend mocht ik nog wat uurtjes op de muziekkamer pakken en heeft Wu vooral de wereld om zich hen bekeken vanuit de kinderstoel en de kar. Uiteindelijk gaat er via de spuit vla en soep in en merk ik weer hoe blij je van dat soort dingen kan worden. Hopelijk hebben we de weg omhoog nu wat te pakken. Zou voor An en Chun ook mooi zijn, want we zijn behoorlijk chagrijnig met zijn allen...

1e dag thuis

Tja, goed gaat het nog niet met de kleine man. Heel veel huilen, heel veel verdriet, Niet slapen en niet eten. Vannacht hebben we elkaar afgewisseld met slapen en dat was wel nodig. Om het kwartier huilt Wu. Vanmiddag is Bart met Wu gaan autorijden. Hopelijk viel hij in slaap maar in ieder geval stopte het huilen. Ik ben met de oudste twee naar een overdekte speeltuin gegaan. Voor hun is het ook niet makkelijk zo'n ziek broertje en zo konden ze nog even hun energie kwijt. (en kon ik lekker kletsen met Ina) Kortom de 1e dag thuis, nog niet erg succesvol, maar altijd beter dan in het ziekenhuis.

de mannen zorgen voor afleiding

lief

allebei best wel moe

zo krijgt wu zijn eten/drinken een beetje binnen

de mannen profiteren mee: de televisie mag aan!! zo gek is het nog niet een ziek broertje!

Moe

we zijn blij dat hij weer thuis is maar wat heeft hij het zwaar. huilen, huilen, huilen. niet eten, niet drinken. zucht. net met een grote spuit melk & pap naar binnen gespoten en daar knapte meneer wat van op. even met papa op de bank voetbal kijken is ook wel gezellig, maar o, dat huilen. arm manneke. hij heeft sinds de operatie nog amper geslapen, dus hopelijk gaat hij dat nu doen. maar het is nu aldoor na 15 minuten, huilen. we hebben een bed in de muziekkamer gelegd. papa en mama zullen om de beurt slapen :-)

Thuis

Twas even spannend, slechte nacht, vanochtend koorts: maar Wu is weer thuis! gelukkig maar! (en direct weer telefoon...)

konijntje

kijk nou, zelfde snoetje :-)

Bericht van thuis

Ik ben inmiddels thuis bij de oudste twee. Heb ze allebei in bed kunnen leggen alhoewel het zeer incompleet voelt dat er nog twee in t ziekenhuis zijn. Trots op Wu. Zo kwaad, zo verdrietig en zo terecht. Het is allemaal gewoon stom. En zo'n nieuwe mond is gewoon wennen, ook voor ons! Kijk maar:

samen teletubbies kijken

helemaal uitgeput in slaap gevallen

zo boos

(en ook trots op Bart die zonder EMDR zijn Clinic Clowns fobie heeft overwonnen !)

Boos op iedere witte jas!

Tip voor de komende tijd als je op bezoek wilt komen bij ons: trek geen witte kleding aan! Wuyin haat inmiddels alles wat op arts of verpleging lijkt. Maar verder ging het best goed vandaag. Goede nacht gehad en vanochtend samen (Bart, ik dus en Wu) naar het ziekenhuis. Hij nuchter, ik stiekem ontbeten. Om half negen aangekomen, hij was om elf uur gepland. Dus wel wat tijd te overbruggen. Soms moet je van een standpunt terugkomen: mensen die mij een beetje kennen weten dat ik een t.....nghekel aan clowns heb. Nooit grappig en sinds ik een uitgebluste nep Bassie ooit heb horen zeggen: je speelt geen clown, je bent een clown was ik er helemaal klaar mee. Mijn nachtmerrie in het ziekenhuis was dan ook nooit bloed, losrakende infusen of hartfalen, maar een bezoek van de cliniclown. Vandaag gebeurde waar ik altijd zo bang voor was en dan ook nog dubbel: twee cliniclowns! Maar zoals gezegd, soms moet je durven toegeven dat je fout zat. Wu vond het erg leuk en ook ik heb me vermaakt. Deze speelden gewoon goed! Daarna de operatie. De routine is inmiddels bekend. Mee naar de ok, kapje voor en slapen. Er zijn veel dingen die ik leuker vind. Wu achtergelaten en inmiddels was Rian ook gearriveerd. Samen wachten is toch net wat leuker. Na tweeënhalf uur gebeld door de arts en snel naar de uitslaap kamer. Zo hè wat was tie boos. Amper in bedwang te houden en bij iedere witte jas weer furieus. Ze waren ons snel zat en we mochten dus vlot weer naar de zaal. Met veel tillen en uiteindelijk de Teletubbies (die blijf ik stom vinden!!!) kwam hij tot rust. Drinken en eten wil nog niet zo goed maar hij ligt nu lekker te slapen. Als er morgen wat vocht ingaat mogen we waarschijnlijk wel naar huis. Wu heeft een heel ander en veel kleiner bekkie gekregen. Lepeltje pas er amper in. Lipsluiting is gelukt en de beugel is eruit. Zoals gepland is de lipsluiting nog niet compleet. En wordt het beeld nog wel wat anders. Aan 1 kant is er ook al wat aan het gehemelte gedaan en uiteraard is de beugel eruit (die mocht mee naar huis) Hopelijk dat de nacht een beetje kalm is en onze patiënt morgen wat wil drinken

vriendjes

koen en wu

misschien over een tijdje echt samen spelen?

vriendjes vanaf het begin!

De mannen:

Camping Rue Air Mont

De camping is weer open:

Sochtends vroeg direct springen!!

mannen kijken of de bbq al warm is

Jep heeft een prachtplek bij Benne en Marijn uitgezocht

Onze Benjamin doet dapper mee in het water gevecht, ik ben twee en doe gewoon mee!

Wu is gek op water!

Chun speelt de hele dag met de waterspuit

Mannen onderhandelen over het watergevechts strategie

An blij in de tent

natuurlijk was ook onze hof fotograaf erbij, verdekt in de bosjes...

camping

Zielig mannetje hangt aan zijn moeder....

Al dagen wil de kleine mannetje alleen maar getild worden. Erg vermoeiend en warm. Een draagzak is dan wel zo lekker. A.s dinsdag mag hij weer naar het ziekenhuis om geopereerd te worden. Ze gaan dan ook zijn beugel verwijderen, daar zijn we wel erg blij om. Het hindert hem erg. Ook wordt zijn lipje gesloten. Jammer van zijn grote glimlach. We zullen hem nog even goed op de foto zetten dit weekend.

Pinksterfeest

Pinksterfeest op school. Voor mijn venster vliegt een duifje...

Zon!

Zon, zon, zon en dat al zoveel dagen. Heerlijk hoor. De mannen genieten volop. Lekker spelen met water! BTW camping Rue Air Mont gaat dit weekend weer open :-)

feestje

An op het feestje van Jalin

een snoephuisje maken, mmmm, lekker!

Weekend

Een lekker weekend. En ook nog zon. Dus lekker in de tuin geprutst. Buiten gespeeld, paardgereden, An had nog een feestje, lekker met de blote buik in de zandbak. Vanmiddag kwamen Alie en Michel en Boaz mee. Boaz heeft goed geholpen in de zandbak. En Wu heeft Barts ijsje afgepakt. Kortom: we kunnen er weer tegenaan deze week!!

Daantje

Chuns nieuwe vriendje Daantje

Arie

Er wordt hard gewerkt met Arie. Amber is hem aan het beleren en vandaag heeft Angkan ook op hem gereden, deze keer los en zelfs in draf. Erg leuk om te zien hoe snel ons paardje leert.

Joy en Jep

nieuw vriendje van Jeppe: Joy!