Moeder doet niks, komt het op neer !

Een moeizame nacht met Wu. Daarom 2 moeie ouders! En dan om 9 u op de manege staan met An. Niet z'n goeie combi. Toch gelukt. (niet mijn verdienste). Daarna veel naar buiten met Wu. Buitenlucht doet goed en maakt vrolijk. (heerlijk zo'n hagelbui :-( Daarna ben ik even naar de vlooienmarkt geweest en hebben de mannen zich goed vermaakt! Na een veel te korte slaap van Wu maar weer naar buiten! (niet mijn verdienste ik en An deden een middagdutje, want zo noem je dat he Mam...) Daarna kwam vriendje Diede nog even op bezoek en aan het eind vd middag kwamen Tineke en Martijn koken. Niet zo slecht geregeld dus, en gezellig. Nu alle mannen in bed. An in een stapelbedje bij ons op de kamer (zo noemt hij een matras op de grond) en hopelijk een goede nacht. Benieuwd wie er morgen komen koken...

de stand van zaken

Weer een dagje verder. De nacht ging goed. Heel voorzichtig doet Wu zijn duimpjes weer in zijn mond. Misschien went hij een beetje? Overdag nog wel onwennig en graag in de kar. Opa en Papa waren in de tuin aan de slag en Wu vindt het dan heerlijk om gewoon in de kar naar de mannen te kijken. (jeweetwel, werkpaarden en tuigpaarden :-) Angkan is niet ziek geworden, wel futloos, en lekker de hele dag aan t knutselen! Chun is onrustig, de week was natuurlijk onvoorspelbaar en dat heeft zo zijn weerslag. Ach ja, tis ook niet niks. Gelukkig nog een paar dagen Pasen om bij te komen.

Verdriet

Een voorzichtig lachje, maar vooral veel verdriet bij onze kleine man. Vannacht veel paniek want zijn duimpjes passen niet meer in zijn mond, en het voelt zo raar. De paniek ging sochtends nog wat door, en na zijn middagslaap wist hij totaal niet meer waar hij was. Na een wandeling in de buikdrager, werd hij rustiger. En kwam Bart thuis. Die heeft vanmiddag een lekkere wandeling in het bos gemaakt, en zo kon Wu rustig in de kar zitten. Nu slapen, en hopelijk een goede nacht. Nu is An ook nog ziekjes, dus het blijft gezellig in ons bed :-)

Samen slapen

Samen met Angkan in bed. Want alleen slapen is nog wel wat spannend na zo'n operatie. An is superlief voor zijn broertje " ik heb hem net zolang geaaid tot hij sliep, Mam." Schatje, trots op mijn mannen!

Kadootjestijd!!

Bij ziekenhuis hoort kadootjes, dus de broers hadden kado's gekocht. (ook zichzelf waren ze niet vergeten uiteraard!)

voor en na

voor diegene die benieuwd is na het resultaat aan de buitenkant:

voor en na

je weet dat je moe bent als

je de sperziebonen weggooit en de eindjes in de pan doet....

Thuis!

Wij waren uitgegaan van twee nachten ziekenhuis dus dat we nu al weer thuis zijn is helemaal super! Wu heeft zijn eerste bakje vla achter de kiezen (beter gezegd achter de beugel) en papa heeft lekker ontbeten.Nu nog even douchen en dan kunnen we er weer tegenaan. Lekker hoor weer thuis!

Goede nacht, patiënt vrolijk (papa beetje brak)

Nadat Wu gisteravond in slaap was gevallen heeft hij eigenlijk geen kick meer gegeven. Bij het temperaturen plastte hij enthousiast omhoog maar het betekent in ieder geval dat hij goed plast!Verder deed mijnheer zelfs in zijn slaap pogingen zijn infuus eruit te krijgen. Hoorde de hele tijd gekrabbel aan zijn verband. Nu wakker en hij heeft inmiddels een flesje op. Hij kan weer lachen! Het bed van papa was erg smal en liep een beetje scheef maar vanaf 4 uur ben ik toch even weg geweest. Hopelijk vanavond allemaal thuis!

Logeren

Angkan logeert bij zijn vriendin Linde. Schattig stel.

Operatie geslaagd patiënt boos

Uiteindelijk werden we om half drie gehaald voor de uitslaapkamer. Wu was er nog niet maar zodra hij binnen kwam mochten we bij hem. Hij was boos! Na wat tovermiddeltjes werd hij kalmer en heeft hij lekker bij ons op schoot gelegen. Na twee uur mochten we naar zaal en kwam de arts langs. Hij was erg tevreden. Buisjes zijn geplaatst em een heel stuk kaak is anderhalve cm naar achter verplaatst. Met ijzerdraad, lijm en een soort beugel moet alles op zijn plek blijven. Op de vraag of we nog voorzichtig moeten zijn, zei de arts dat hij hem natuurlijk het liefst instructies wilde geven. En soepstengels moesten nog maar even wachten of Wu moest er serieus verslaafd aan zijn. Volgens de kaakchirurg moet het nu een wel stuk makkelijker zijn om de lip te sluiten ( als de plastisch chirurg dat niet kan!) we hebben een erg grappige kaakchirurg...

Wu heeft intussen goed gedronken en al een bak vla op en als hij koortsvrij blijft mogen we morgen al naar huis!

Wu baalt nog het meest van het infuus in zijn hand want daardoor in hij zijn duim niet in zijn mond krijgen. Zijn manier om zichzelf te kalmeren met twee duimen in zijn mond en een vinger over zijn neus lukt nu niet. Hij is echt twee uur heel boos geweest en net toen hij sliep (met klassieke muziek uit de iPhone, hij kan nu immers weer horen) komt er nog even een vrolijke co assistente kijken en is mijnheer weer wakker en boos. Zucht. Gelukkig lijkt hij de strijd nu echt op te geven. Kan papa zo voetbal kijken...Helaas zonder chips en bier.

Wachten

Vanochtend om zes uur ging de wekker. Wuyin had nog geen idee wat hem allemaal te wachten stond.

Om zeven uur melden we ons op de bekende afdeling, gelukkig weer een eig en kamer! Om kwart over acht bij mij (Bart) op de arm naar de OK. De pleisters en het polsbandje maakte hem al erg verdrietig maar het inslapen ging redelijk snel. De planning is dat ze tot half 12 met hem bezig zijn. We worden gebeld en mogen dan gelijk naar de uitslaapkamer. Zonder Mrsa gaat het allemaal wel veel makkelijker maar het wachten went nooit!

Uit handen

Morgenochtend wordt Wu geopereerd. We geven hem voor het eerst weer uit handen. Hij merkt het hopelijk niet, maar voelt toch raar dat hij niet bij ons is tijdens de operatie. We hopen natuurlijk dat het allemaal snel gaat en dat we snel weer thuis zijn. Nu wel wat stress. Hij heeft 39 graden koorts. Oorontsteking denken we, maar over 10 uur moet die koorts wel weg zijn...

Palmpasen en nog een keer!

Kijk een wat een drukte, wie komt daar aan? dat zongen we vanochtend met Palmpasen in kerk. Angkan en Chun hebben hard gewerkt aan hun palmpasen stok. Ook Wu kwam kijken naar de optocht. En vrijdag was het palmpasen op school bij An. Dus wat een drukte en heel wat broodhaantjes! Lekker hoor. Gisteren nog paardgereden en Koen was jarig en we hebben de kettingen voor de palmpasen stokken geregen. Op naar Pasen. Maar eerst nog even Wu naar het ziekenhuis deze week...Spannend weekje dus.

Bij het Schisisteam

Angkan had vanmiddag een afspraak met het schisisteam en het was nogal passen en meten in de agenda dus was het makkelijkste om uit school direct naar papa's werk te gaan. Daar kon hij nog even meediscussiëren over het personeelsbeleid voordat we samen naar het UMCG vertrokken (nee hoor, hij las heel braaf de bobo).

Na de gehoortest en lang wachten kwam het hele team binnen en allemaal goed ingepakt vanwege de mrsa (de smurfen in 3D). An is het intussen gewend en geeft geen krimp. Hij deed het allemaal keurig en de verschillende specialisten waren tevreden: de plastische doet voorlopig niets, de kaakchirurg pas over twee jaar, kno bekijkt over een haf jaar zijn gehoor (de test was op zich goed mar het kan zijn dat er nieuwe buisjes in moeten) en de logopediste vond dat hij geen extra aandacht hoefde. Moe (wat wordt je daar toch altijd bekaf van) maar voldaan en trots op onze oudste nar huis. Het weekend maar met pannenkoeken gestart. En we at (relatief) de meeste? Wuyin!

Westmaasjes in het nieuws

Twee tijdschriften met onze mannen! Wu in de nieuwe Wereldkinderen nieuws en An een interview in het BOSK magazine. Voor wie het goed wil lezen, mail even voor een pdf-je.

Ook mooi

Ik snap dat het niet een goede afspiegeling van ons gezin is maar ik vind de volgende foto ook mooi gelukt:

Kijkles Ballet

Vanmiddag mochten we een kijkje nemen bij de balletles van Angkan:

foto's voor de folder

Hier 2 foto's van de fotosessie van de Bosk. Ben benieuwd welke er in de folder komen! Later zet ik nog wel meer op de blog!

pettenbericht

Hallo daar! Wat vinden jullie van mijn nieuwe pet?