Onze dappere Wu. We wisten het al, maar vandaag is het weer gebleken hoe zo'n sterk mannetje het is. Om 630 uur al naar het ziekenhuis. Om 830 werd hij geopereerd. Zijn gehemelte werd wederom gesloten. Om 1230 mochten we weer bij hem zijn. Moe, pijn, gezwollen koppie, spugen. Maar met morfine en pijnstilling sliep hij weer redelijk rustig in. Af en toe even spugen (oud bloed). Maar vanavond kreeg hij weer wat (zachte) praatjes. Gelukkig hoeft hij niet te wachten tot hij kan eten en drinken (lang leve de sonde) en mag hij morgen hopelijk weer naar huis. Maar wat een dapper kind. Trots op dat mannetje. (en blij dat deze dag weer voorbij is)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten