zondag

Een ware veldslag deze operatie ronde. We zijn allemaal moe. Chun is moe en griepig want slaapt slecht, hoort Wu de hele nacht huilen. Angkan is moe en heeft allemaal aften in zijn mond. Bart en ik heb ik het maar niet over. En de kleine man heeft weer een nachtje lopen doorhalen. Hij lijkt niet te durven slapen. Hij zit nog onder de pijnstilling dus echt veel pijn  heeft hij volgens mij niet. Wel is het drinken een gevecht. Gelukkig is de dieetvoeding goed, dus ook als er niet veel in zit, zitten er toch wat calorieën in. Maar je ziet hem opknappen als hij wel wat drinkt. Het gewone eten probeert hij helemaal niet, dus dat wordt een latere zorg. Verder ging hij wel wat spelen vandaag en viel hij tegen de ochtend in slaap. Tegen tienen werd hij wakker, dus dat was mooi meegenomen. (konden wij ook nog even wat slaap pakken). Vanmiddag even een rondje langs Barts nieuwe kantoor en het station gewandeld. Chun mocht zelfs nog in een trein bij de machinist kijken. Nouja, en nu allemaal vroeg erin. Hopelijk morgen weer wat beter. Bart gaat morgen weer aan het werk, dus ik hoop op wat meer rust.