zondag 16 september 2012
Trots
Soms verzucht ik dat ik toch eens wou dat de kinderen wat minder gecompliceerd waren. Alles kost soms zoveel moeite en daar wordt ik dikwijls moe van. Maar vaak ben ik zo super trots op ze. Bijvoorbeeld omdat Chun 3 dagen bij de vervanger op school is geweest en dat dat supergoed ging. En omdat Wu zomaar in de tandarts stoel ging zitten en dat de tandarts ook nog in zijn mond mocht kijken. En dat Angkan helemaal in zijn uppie een gesprek had bij de Ortopedagoog en dat hij dat hartstikke dapper deed. Dan ben ik trots. Op deze bijzondere kinderen en dat ik hun moeder mag zijn. (en die momenten dat ik moe van ze wordt neem ik dan maar voor lief :-)
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Oh Rian, dit is zo herkbaar, hoewel ik maar 1 bijzonder kind heb. Soms (vaak) ben moe, soms verdrietig als ik andere kinderen zie, maar vaak ben ik ook zo trots op wie hij is en hoe hij in het leven staat.
BeantwoordenVerwijderenHerkenbaar hoor! En zolang je zo trots kunt zijn op dingen die voor anderen zo gewoon lijken, mag je best af en toe verzuchten dat je er ook wel eens moe van wordt hoor!
BeantwoordenVerwijderen