Verhalen verteller

Mama, ik heb zoveel verhalen in mijn hoofd dat ik de hele nacht wel kan vertellen. Aldus An vanavond voor t slapen gaan. Aangezien het mij best vol lijkt zo'n hoofdje van zo'n artistiek brein, stelde ik voor om eens een verhaaltje op te schrijven. Dat vond An ook leuk. Aldus geschiede en onderstaand verhaaltje heb ik letterlijk geciteerd gekregen van An:

Er was eens een pauw in de boom. En zijn vriendjes lagen op de grond. De pauw zei: wil je een spelletje doen? Toen zeiden ze: wil je dat graag? En toen zeiden zij: ja hoor, dat willen wij zo graag. Alleen als je niet zoveel zeurt. Ik wil ‘daar huilt een klein meisje op een steen’ doen. En dat was wat de pauw zo graag wou. Bovendien komt er een dino aan, die het spelletje verbreekt. En de vogels die rennen snel weg. De pauw doet de staart omlaag en hij rent er vandoor. Toen gingen ze op een veilige plek. Ze verdwenen in het donkere bos zodat niemand ze kon vinden, helemaal nooit. AFGELOPEN (Angkan, 7 januari 2012)