Het was voor An al weer twee jaar geleden dat hij mee mocht naar, zoals hij het zelf noemt: de Baskibal. Oftewel de GasTerra Flames. Vriendje Niels en papa Martijn hadden ook wel zin in een potje basketbal kijken. Het verschil met twee jaar geleden: An volgt het spel nu echt maar je wordt ook gek van zijn vragen: hebben we al gewonnen? waarom heeft die mijnheer straf? waarom mag die niet meer meedoen? etc etc. Kortom het was een supergezellige middag en ik heb weer genoten van mijn grote zoon. En gelukkig wonnen de Flames!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten