thuis

We zijn blij dat Wu thuis is. Gisteren hebben we de jongens laten spijbelen van school, even landen met elkaar. Was wel even wennen, maar ook weer lekker. Wu geniet van zijn vrijheid. Lekker spelen in het huisje. Wel erg moe en vandaag veel spugen. Ook heeft hij hevige diaree. Al met al dus rustig aan met ons Wu-tje maar blij dat we thuis zijn!

Thuis!

Het duurde even maar om 18 uur waren we thuis met z'n allen! Hoera! Nu rustig verder herstellen!

weekend?

Is het weekend? Wij hebben geen idee meer! Oefenen de dagen met Chun, maar ondertussen zijn we zelf de tel kwijt. 4 mei, sorry, de twee minuten ben ik vergeten. Het hoofd loopt om. En hoe doet Wu het? Wu is moe. Spuugt soms, heeft een enkele keer nog pijn. Maar is over het algemeen stabiel. Thuis wordt er heksen soep gemaakt, doktertje gespeeld. In het ziekenhuis maakt Angkan armbandjes (alle zusters helpen mee, kijken samen op You Tube) Papa loopt 2x naar de markt voor nieuwe elastiekjes. Kortom: we maken er wat van. Maar hopelijk mag de kleine man morgen naar huis. Ik heb stiekem al ballonnen aan zijn nieuwe huisje gehangen..hij is stabiel, dus waarom niet naar huis? De rest van de behandeling kan thuis en uitrusten doet hij het beste thuis. (sluiten we hem op in zijn eigen huisje :-) Wordt vervolgd!!

samen in umcg

mijn mooie mannen

vrijdag

De dag begon voor Bart en Wu, met een schoonmaakster die de speelkamer wilde schoonmaken, en daarna een kotsende Wu van de AB.
Gelukkig krijgt hij de AB nog dubbel, ook via het infuus. Maarja, we willen graag dat het via de sonde blijft zitten want dan kunnen we volgende week naar huis en kan de behandeling verder thuis voortgezet worden. Ook nog spannend natuurlijk, maar we zien hoe moe Wu is, en dan is thuis echt de beste plek. Even afwachten dus hoe hij het dit weekend doet. Maar wij zijn het zat. Vandaag zijn  Bart en An even lekker naar de stad geweest en hebben Wu en ik lekker geknuffeld (en gestempeld, en achter elkaar aangelopen, en de tijd gedood :-)

dag zoveel in t ziekenhuis

Er is weinig nieuws te melden. Vandaag weer nieuwe foto's gemaakt en bloedgeprikt. De artsen zijn tevreden, het gaat de goede kant op met Wu. Vandaag een poging gedaan om de Anti Biotica via de sonde te geven. Helaas werd Wuyin er wel erg misselijk van en heeft hij zelfs nog een beetje gespuugd. Nu krijgt hij een combi : iets door  t infuus en iets door de sonde. T voordeel snappen wij nog niet helemaal maar krijgen wij vast nog wel uitgelegd :-) Heeft iets te maken met: hoe krijgen we er thuis AB in! Ze doen nu namelijk verder niks met Wu, alleen de AB. en bloed in de gaten gehouden natuurlijk. Verder was vanochtend de berendokter in het ziekenhuis en hebben Angkan en Wuyin goed geholpen en een Berendokter diploma gekregen. Desiree was bij Chun, dus Chun had een topdag. Vanmiddag is Bart naar huis gegaan en hebben ze even lekker gewandeld. Vanavond heeft Elly thuis gekookt, en kon ik nog even naar het ziekenhuis om Wu naar bed te brengen. (en Bart natuurlijk) Ze slapen vannacht weer in de speelkamer, dus dat is goed geregeld. Hopelijk snel een goede manier gevonden om de AB te geven, en dan verder herstellen!

weinig nieuws

Er is weinig nieuws te melden. Wu is moe. Wu ligt veel in bed, zijn pijn is onder controle, krijgt stapels post, is soms heel verdrietig, soms heel vrolijk, altijd blij als hij 1 van ons weer ziet. En zo gaan de dagen langzaam voorbij, hopelijk werkend aan herstel. En de andere mannen vieren vakantie. Iedereen helpt mee om de mannen op te vangen en leuke dingen met ze te doen. Gisteren zijn ze naar Insectenwereld en Lauwersoog geweest. Vandaag is Angkan uit logeren bij Sara en is hij naar de dierentuin geweest. Chun en Opa werken hard aan een speelhuisje voor Wu. (had hij gekregen voor zijn verjaardag) Kortom iedereen doet zijn best, maar wat is het een geregel de hele tijd. We hadden ons de vakantie iets anders voorgesteld :-)

dag verder

Weer een dagje verder. Het wisselt een beetje hoe het gaat met Wu. Soms lekker aan het spelen, maar ook vaak zo moe. Spugen gaat redelijk. Wel snel misselijk van de AB. Het plan voorlopig is minimaal 6 weken AB. Eerst via infuus, daarna via de sonde proberen (als dat zou lukken zou hij op den duur naar huis kunnen) Lukt via sonde niet (Wu spuugt snel) dan moet het 6 weken infuus worden. AB lijkt wel aan te slaan, het is afwachten hoe de rest gaat, en hoe snel het beest zich laat pakken en hoe de wervel zich houdt. Wij zien apen en beren ons pad door de vorige opnames met overgeven etc. Maar hopen dat dat slechts doem denken is :-)

voor mijn mannen in het ziekenhuis:

Koningsdag

Redelijke dag. Wu was wat moeier dan gisteren. Inmiddels is de AB met de darmen aan de gang en is Wu aan de diaree. Hij had vanmiddag weer wat meer pijn, maar had ook goede momenten. Bart is even lekker naar het bos gegaan met de hondjes en even thuis gerommeld. Het is een rare tijd, Angkan druk met Koningsdag. Met zijn viool opgetreden, net als Opa. Raar, het hele jaar ben ik bezig met organiseren voor Koningsdag en op het exacte moment ben ik er niet bij. Chun had een fijne dag bij Martijn en Tineke. Hij houdt zich goed staande. Maarja, het belangrijkste is dat kleine Wu weer beter wordt. En de rest is bijzaak.

Dapper

Mijn dappere Wu. Voor wie het nog niet weet, de naam Wu betekent in het Chinees: Dapper.
En O, wat is hij dat.
Dat kleine ding, amper 90 cm, maar wat heeft hij al wat doorstaan.
Mijn dapper ding, wat mis ik hem als hij er niet is.
Het liefst zou ik het van hem overnemen, hem de hele tijd vast houden.
Wat een kracht heeft dat manneke.
Mijn Wu. Het doet gewoon zeer als hij er niet is.
Morgen snel weer naar hem toe!!

Leven bij de dag

Het was een iets betere nacht voor papa. Wu sliep rustig en leek minder pijn te hebben. Ook op de zaal was het iets kalmer zodat ik ( Bart) een paar uurtjes kon maken. 's Ochtends werd duidelijk dat de behandeling heel lang gaat duren. Hij zal nog maanden aan de antibiotica moeten en voorlopig moet dat via het infuus in het ziekenhuis. Eind volgende week wordt bekeken of het aanslaat. Het lijkt wel dat men het beest op het spoor is zodat de antibiotica gericht ingezet kan worden.
Gelukkig kreeg Wu vanochtend meteen een nekkraag (babymaatje, niet aan hem vertellen!) die erg veel verlichting gaf. Zodat hij gelukkig weer uit bed mocht en mobiel was. We hebben met Rian en An die op bezoek waren een beetje door het ziekenhuis gelopen en hij heeft nog een behoorlijke tijd gespeeld. Heerlijk dat dat zonder pijn kan.

Ook Chun en opa en oma kwamen langs, zodat we de mannen ook even bij elkaar hadden. Ben nog even met Chun de stad ingelopen, want die had ik al drie dagen niet gezien ( ik vond hem zelfs gegroeid maar dat kan natuurlijk niet), en we hadden elkaar duidelijk gemist!

Intussen puzellen Rian en ik hoe we het de komende weken allemaal moeten doen. Als je echt gaat nadenken slaat de schrik je om het hart, dus leven we nu maar even dag bij dag. Komend weekend maar eens bepalen hoe we aan voldoende slaap, zorg voor Wu, aandacht voor An en Chun, praktische dingen als de honden en boodschappen en werk gaan werken. Voorlopig overzien we het nog niet zo maar we weten wel dat we veel lieve hulptroepen om ons heen hebben!

vervolg

Een hele lange dag.Met om 8 uur een MRI (onder narcose), die overging in een OK want op de MRI zagen de artsen waar de pijn van Wu vandaan kwam.

Wu heeft een ontsteking in zijn tussenwervel van zijn nek.

De ontsteking zit in het bot en dat maakt het moeilijk om hem aan te pakken.

Ook is de wervel poreus en kwetsbaar met het gevaar dat hij 'instort' of naar achteren gaat uitsteken.

De behandeling is: nu complete bedrust tot hij een nekkraag heeft (maar het manneke is zo ziek dat hij ook alleen maar wil liggen)

Een nekkraag is in de maak, maarja, zulke kleintjes had de ergoman niet op voorraad. want tja, dit kwam nooit voor

Een aantal weken Anti biotica. Door een biopt weten ze precies om welk beest het gaat dus kunnen ze gericht behandelen, maar omdat het in het bot zit is de vraag hoe snel het aanslaat.

Nu anti biotica via het infuus, hopelijk op den duur via de sonde, maar dat is even afwachten wat het bloed aangeeft.

Wu is verdrietig, erg bang voor alles wat er gebeurt is en heeft veel pijn, want vandaag is er natuurlijk veel gedraaid aan hem.

Ook krijgt hij over zijn hele lijf jeukende uitslag, een reactie op alles?

Maar bovenal is het een dapper ventje.

(zijn adres: afdeling M4 kamer 7 Hanzeplein 1 9700 RB Groningen UMCG)

Grote zorgen

Na voor Wu een redelijke en voor Bart een slapeloze nacht, begon weer een onderzoeksdag.
Duidelijk was dat we voor logistieke redenen opgenomen waren; dat betekent dat het voor het ziekenhuis makkelijk is, maar er totaal niet aan de patient wordt gedacht. Wu moest  nuchter zijn want er bestond een kans dat hij onder narcose in de mri moest. Röntgenfoto ging goed maar de ct scan was heel eng. Het lukte slecht om hem rustig te krijgen. Grote broer An was de hele dag steun en toeverlaat maar kon ook niet voorkomen dat Wu erg in paniek was en slecht stil lag.
Uiteindelijk was het te laat voor een mri scan en mochten we om 4 uur eindelijk weer voeding geven.

Op de foto bleek toch een afwijking van de wervels te zien en dat wordt morgen om 8 uur onder narcose in de mri onderzocht. Een operatie daarna aan de wervels wordt niet uitgesloten maar het kan ook een ontsteking zijn die met antibiotica bestreden kan worden. We zijn blij dat er nu doorgepakt wordt maar maken ook ons grote zorgen over wat ze gaan vinden. We zijn verdrietig over wat dit sterke manneke allemaal moet doormaken, en zijn ook wel een beetje op aan het raken.

Duim of bid  maar voor hem

ziekenhuis

Na een hele lange dag in het ziekenhuis

is Wuyin weer opgenomen.

Zijn nek doet nog steeds heel veel pijn

en hij slikt zoveel pijnstillers en spierverslappers dat we het niet vertrouwden.

Terecht blijkt nu.

Ook de artsen maken zich zorgen.

Zijn bloed heeft verhoogde waarden.

Morgen krijgt hij een MRI scan e/o CT scan

en dan hopelijk weten we meer over zijn nek.

Het manneke heeft erg veel pijn.

en dat nu al 4 weken.

Hopelijk hebben de artsen snel een oplossing.

Bart is nu bij hem in het ziekenhuis.

Overdag hebben Angkan en ik het gedaan.

Morgen ochtend snel weer naar hem toe,

Jarig!

Ons lieve Wu-tje. Nog helemaal nier fit. Maar wel jarig! En hij voelde zich ook echt jarig. Met slingers en kadootjes. Een nieuw tafelkleed van de sprookjesboom, een trui van wolf. De china vriendjes en Opa en Oma. (met een toffe zaag) En middags Lourien en Thijs en Tineke en Niels. Toch echt jarig. Helaas kreeg hij in de loop van de middag steeds meer pijn. En mocht hij om 17 uur nog even naar de Osteopaat. Lieve Wu, we wensen je een super gezond jaar toe. Al 4 jaar!! Wauw!!

1e paasdag

1e paasdag. Het loopt hier allemaal wat anders dan normaal. Met een huilende Wu is een paasontbijtje niet echt ontspannen, hoe mooi de eitjes ook zijn. Vanmiddag ging het wat beter en zijn we eitjes gaan zoeken. En heerlijk geklust in de tuin. Wat een mooi weertje!

Wu

Hadden we afgelopen blog het idee dat het goed met Wu ging, vanaf donderdag gaat het weer slechter. Wu heeft weer veel pijn. Die nek wil maar niet beter worden. Vanochtend (1e paasdag) toch weer contact met het UMCG gezocht. Een oplossing is er nu niet. Wel weer meer spierverslappers. En deze week weer contact met de kinderarts. Het arme mannetje heeft het zwaar voor de kiezen.

het gaat beter!

 Maandag zijn we met Wuyin bij de Osteopaat geweest en zij heeft wat voor Wu kunnen doen. Wat heerlijk om te zien dat hij nu eindelijk bezig is met herstellen! Waarschijnlijk is zijn nek behoorlijk geforceerd tijdens de OK en dat heeft voor veel pijn gezorgd. Hij slikt nu nog steeds volop pijnstilling en spierverslappers maar we zien tenminste resultaat van alle troep. Wat is het mannetje moe, maar wat is het een dapper ding, zodra het eventjes kan is hij vrolijk en onderneemt hij weer. Hopelijk zet deze lijn door en kunnen we gaan afbouwen met alle medicijnen. Maar hier worden wij heel wat vrolijker van!