Expositie

Onze An wereldberoemd in het Noorden. Een expositie in de Lawei van fotograaf Gea Schenk. Vandaag zijn we naar de opening geweest. Onze An een bijzonder kind, maar vooral zichzelf. Trots op onze oudste.

carnaval

Onze kleuter heeft het moeilijk. Al een tijdje ziek natuurlijk, maar ook het groter worden vindt hij moeilijk. Alles is opeens 'pannend' en Mama moet er bij zijn. Ook school gaat de laatste dagen met grote tranen gepaard. Gelukkig gaat het wel over, maar hij heeft het moeilijk. Het was vrijdag een feestdag. De juffen vierden hun verjaardag en het was carnaval. Wu wilde niet verkleed, maar genoot toch van de dag. Ach ja, groter worden valt niet mee. Als hij 18 is vindt hij het was niet meer zo leuk bij Mama!

zo'n stomme week

Gelukkig, deze week is om. Dit was zo'n week waarvan je vorig weekend zei...bah, geen zin in. Vele gesprekken met scholen en instanties, ziekenhuizen en als klapstuk weer een OK voor An. En daarbij nog een boemerang griep die hier door het huis vliegt. Elke keer denken we het gehad hebben maar telkens is het er weer. Of bij Bart, of bij mij (natuurlijk doe ik graag mee) of bij de kinderen (AB kuurtje An). Nouja. Vrijdag mocht ze weer. Ze was heel dapper en mocht gelukkig smidddags weer mee naar huis. Moe, wit koppie, maar weer klaar. (tenminste dachten we, vanmiddag knapte er een stukje van de voortand dus morgen mogen we weer naar t ziekenhuis vrees ik...)

zzzzziek

Al dagen is hij ziek. Onze Benjamin. Soms lijkt het ochtends heel wat en dan stort hij weer in. Snot, slijm en hoest. Ook Bart & ik zijn niet grieploos en An is ook nog niet super fit en die mag deze week weer onder narcose. Onze sterke Chun is wel een paar dagen griepig geweest maar die is er weer doorheen. Tja, huize Westmaas , ziekenboeg...

Zijde draadje

Onze Lasse leeft nog.

Maar het scheelde niets. 's Avonds met een lekker botje de tuin in gestuurd. Dat doen we heel vaak.

Toch bestaat er blijkbaar zoiets als een zesde zintuig want ik (Bart) besloot toch eens even te kijken.

Daar lag hij.

Op zijn zij, tong uit zijn bek en niet meer ademend. Toen ik hem optilde was hij helemaal slap en leek hij dood. Ik had gelijk door dat het bot vast zat, kon er met mijn vingers wel bij maar kreeg het er niet uit. Terwijl ik zat te pielen kwam Lasse gelukkig iets bij maar duidelijk was dat hij geen lucht kreeg. Er zat niets anders op dan het bot verder te duwen zodat zijn luchtweg hopelijk wat vrijer kwam. Een alles of niets poging. Die pakte gelukkig goed uit. Hij kreeg weer een beetje lucht. Met piepende banden naar het dierenziekenhuis in de stad. Daar werd Lasse gelijk onder narcose gebracht en kon hij gelukkig wel zelf ademen.

Maar toen zat er nog een bot vast in de slokdarm en dat moest eruit. De arts en ik zijn zo'n anderhalf uur bezig geweest om tot de conclusie te komen dat het niet ging lukken. Besloten werd naar Wilhelmina-oord te rijden waar een zeer gespecialiseerd dierenziekenhuis zit.

Ik kreeg Lasse onder narcose mee en moest vooral opletten dat hij niet onderkoeld raakte. Weer met het gas erop naar 'de tweede lijn'. Daar stonden ze ons al op te wachten. Lasse aan de beademing en met een cameraatje en tang naar binnen. Op het scherm kon ik mooi meekijken en zag ik hoe het bot gevangen werd door de tang en heel langzaam naar buiten getrokken werd. Ik kon wel janken toen het eruit was en we op de monitor zagen dat er verder niets beschadigd was. Nog een tijd wachten tot hij weer helemaal bij was en goed ademde maar om 1 uur 's nachts mocht ik mijn hardloopvriendje weer mee naar huis nemen. Met twee kruikjes in de auto om warm te blijven en hij heel diep in slaap.

Totaal kapot maar zeer gelukkig dat ik een levende hond meehad kwam ik thuis. Een kort nachtje met Lasse lekker warm ingepakt naast ons bed. En ik maar denken; 'wat als ik niet was gaan kijken?'

Onze Lasse herstelt goed: hij heeft een rood oog omdat er door de druk aders gesprongen zijn, hij was zeer moe maar verder lijkt de schade beperkt.

En ook ik herstel weer wat.

En nu wacht ik in spanning af of er niet allerlei kosten van het CJIB bij komen. Maar ik kan altijd nog wat als dierenarts-assistent bij verdienen!

zzzzziek

An hoest al meer dan een week als een zeehond. Chun heeft kleine oogjes en een snotkop...en ook Wu is gevloerd...ziekenboeg in Huize Westmaas.

gewonnen!

An is gek op wedstrijden en hoewel wij altijd zeggen dat de kans klein is dat je iets wint, is het haar toch gelukt!! Bofkont!!

even doorspoelen naar 3,5 minuut.....

so sweet

Zo lief. Trijntje en Lasse.

Boom Om

Die hoge boom stond ons al een tijdje in de weg. Of tenminste, we hadden er geen last van qua ruimte maar hij was zo lelijk en stel dat hij met een storm op ons huis zou waaien. Dus zaterdag begon het project, buurman Jos, Bart en Opa Dirk aan de slag Oja, en de kleine mannen Westmaas natuurlijk. Helemaal goed gegaan, en een filmpje volgt!! De klus is gelukt!!

Medisch

En hoe het medisch allemaal loopt....ach ja. We bezoeken het UMCG veelvuldig. Te vaak eigenlijk.  Helemaal als er migraine aanvallen tussendoor komen van mijzelf, is het far too much! Maargoed, we gaan door. Helaas heeft de operatie van Angkan nog niet het gewenste resultaat. Het kaakbot hecht nog niet goed, daarom op 5 februari weer een OK onder narcose. Gelukkig wel een dagopname, maar toch weer intensief voor onze oudste. We denken er nog maar even niet aan...

Quality time

Lekker samen met Papa koken. Best wel even lekker als alle anderen weg zijn en je exclusief met papa aan de slag mag. Chun geniet er volop van!

Werkstuk

Een werkstuk over Vossen. Hoe plan je dat!! Als 4e klasser moet je dat allemaal kunnen. Informatie zoeken, hoofdstukken maken, tekeningen en schilderingen maken. Angkan doet het serieus en precies. Al twee hoofdstukken klaar en de voorkant. De Vos!

Lasse 2

Onze superhond Lasse. Twee wordt hij alweer deze week! Gefeliciteerd lieve makker, en nog heel veel jaren!

Feest!

Onze jongste kleuter mocht naar een feestje van zijn klasgenootje. Yes! zei hij! Super stoer natuurlijk en Mama hoefde er niet bij te zijn, aldus Wu. Na een half uur werd ik toch gebeld omdat hij aan het spugen was, maar Mama hoefde niet te komen!Na een uurtje ben ik wel gegaan en hij had het prima naar zijn zin op het politie feestje!!

Dansen

Ze had nog niet genoeg te doen. Maar Juf wilde zo graag dat ze ook klassiek ballet zou gaan doen, zo goed voor de andere dansen die ze al deed. En er ontstond ruimte, dus ze mocht! An blij. Naast tap en pop/show/musical nu ook klassiek balletten. Ze vond het heerlijk.

UMCG (we waren er nog niet geweest dit jaar..:-)

Even een hapje eten in het UMCG. Aangezien Angkan nog steeds vloeibaar en zacht moet neemt een broodje niet makkelijk mee. Daarom een prutje hutspot van thuis en even in de magnetron van het ziekenhuis! Daarna kon An er weer tegen en stonden er kaakchirurg en orthodontist op het program. Nog steeds zit het kaakbotje niet vast. Nu worden er weer andere constructies bedacht. Wel mag ze weer met zacht eten beginnen. Wordt vervolgd!

lekker weekje

Een paar dagen ijzel vonden wij helemaal niet zo erg! Er werd heerlijk geschaatst en buiten gespeeld of geknutseld en gemusiceerd!

Weekje zeeland

Ik kan nog heel veel ijsfoto;s laten zien. Want het feestje (nouja) duurt al drie dagen. Het noorden compleet ontregeld, en ik al drie dagen niet van ons erf af! Kinderen alledrie thuis, nog lang niet uitgespeeld. Het lijkt erop dat morgen alles weer gewoon is. Vind ik ook wel fijn!

Maar we hebben nog een mooie herinnering niet gedeeld: vorige week zaten we heerlijk een week in Zeeland met onze lieve vrienden. Al jaren traditie en ook dit jaar weer succesvol. Kijk maar even naar de foto's (10 graden boven nul, een heel verschil!)

ijsvrij

Wat een ijspret. Chun en Wu al twee dagen vrij, en ook Angkan vandaag thuis. Er werd heerlijk buiten gespeeld, maar ook aan de vogeltjes werd gedacht!