Afgelopen vrijdag was het landelijke Broers en zusjes dag. Wij hebben het niet gevierd (het is niet altijd feest) maar ik dacht wel aan deze bijzondere broers. Ze zijn super met elkaar. Leren van elkaar, irriteren zich aan elkaar, maar moeten ook heel vaak rekening houden met elkaar. Ze hebben allemaal hun eigen zorg nodig, waar de ander weer mee moet dealen. Voorzichtig met Wu: want hij zit aan de pomp....of hij is misselijk....of hij moet spugen.....of hij is zo moe.....of hij is de hele dag al in t ziekenhuis geweest....
Omgaan met Chun: het drukke gedrag negeren....of juist zijn buien incasseren...het constante corrigeren aanhoren....zijn soms sombere buien....zijn snelle gedrag....
En dan Angkan die soms niet lekker in zijn vel zit....alles wil bepalen....anders is dan hij wil zijn.....pijn heeft die soms moeilijk te vertellen is.....
Eigenlijk is het een superteam. De maatschappij in het klein, de wereld is niet perfect, maar samen komen we er wel uit en maken we het gezellig, en maken we van het leven een feestje (waar we wel zelf de slingers op moeten hangen!) Trots op onze mannen.